Integracja Sensoryczna

Zmysły nie są oddzielnymi kanałami informacyjnymi. One wszystkie ze sobą współpracują, dając obraz otaczającego świata. Dzięki tej wspólnej pracy wiemy kim jesteśmy, gdzie jesteśmy i wiemy, co dzieje się wokół nas. Wiemy również, jak na to wszystko reagować.

Niezborność ruchów, impulsywność, napady złości, wszystkie te objawy mogą u małych dzieci wskazywać na problemy sensoryczne. Zaburzenia integracji sensorycznej wynikają z nieprawidłowego przetwarzania informacji otrzymywanych przez mózg od systemów sensorycznych. Te systemy są odpowiedzialne za wykrywanie temperatury, bólu, zapachów, dźwięków, położenia i ruchów ciała. Mózg tak przetwarza informacje, aby dziecko miało obraz o otoczeniu i potrafiło odpowiednio zareagować na to, co się wokół niego dzieje. Integracja sensoryczna to związek między funkcjonowaniem mózgu a zachowaniem.

Proces integracji sensorycznej zaczyna się przed porodem i trwa przez całe życie. U większości dzieci procesy integracji sensorycznej odbywają automatycznie. Zdobywanie nowych umiejętności przychodzi wtedy bez większego wysiłku. Niektóre dzieci muszą jednak poświecić dużo uwagi i włożyć sporo pracy, a efekt ich pracy mimo to jest mniejszy. Zaburzenia integracji sensorycznej mają wpływ na problemy w nauce, zachowaniu, zdobywaniu umiejętności ruchowych.

Oto niektóre oznaki zaburzeń integracji sensorycznej:

  • Nadwrażliwość na dotyk, ruch, dźwięk, zapach
  • Tendencja do łatwego rozpraszania się
  • Wysoki lub bardzo niski poziom aktywności
  • Niezręczność, opóźnienia w rozwoju ruchowym
  • Opóźnienia mowy
  • Problemy w nauce

W celu określenia zaburzeń integracji sensorycznej używa się testów i wykonuje próby, żeby określić reakcje na stymulację sensoryczną. Bada się postawę, równowagę, koordynację i ruchy gałek ocznych. Wyniki badań, obserwacji oraz dane z wywiadu z rodzicami są starannie analizowane. Na tej podstawie określa się plan terapii z dzieckiem oraz ustala tak zwaną „dietę sensoryczną”, żeby pobudzić zmysły dziecka (przedsionkowe, dotykowe, proprioceptywne).

Terapia odbywa się w specjalnej sali, gdzie jest sprzęt, który wyzwala aktywność dziecka i motywuje go do podejmowania nowych wyzwań. Poprzez zaangażowanie dziecko podejmuje działania, które dostarczają doświadczeń zmysłowych, a dzięki temu układ nerwowy staje się bardziej dojrzały i efektywniej organizuje informacje sensoryczne.